Recensie: De keuze

door Michelle Verstraten
Recensie-De-keuze

De keuze
Edith Eva Eger

5 sterren

Genre: Non-fictie
Uitgeverij: Lev. boeken
ISBN: 978 94 005 1055 5
Uitvoering: Paperback

In De keuze schrijft Edith Eva Eger over haar leven voor en nadat zij de concentratiekampen van de Tweede Wereldoorlog heeft overleefd. Toen ze slechts zestien jaar oud was werd ze samen met haar ouders en zus afgevoerd. Haar ouders werden direct vergast.
Alsof er een engeltje op haar schouder zat wist Edith op wonderbaarlijke wijze elke keer de dood te ontwijken. Zelfs wanneer zij voor Mengele ofwel de Engel des Doods moet dansen.
In ‘het boek deelt Edith niet alleen haar oorlogsherinneringen maar ook haar helingsproces en die van haar patiënten. Na de oorlog vecht ze tegen haar traumatische verleden en ondanks dat lukt het haar om een succesvolle moeder en psychologe te worden. Ze wilt hoe dan ook anderen redden uit hun gevangenschap van gedachten.
In De keuze laat ze zien hoe iedereen voor vrijheid kan kiezen.
 

De Anne Frank die bleef leven

Ik heb een grote liefde voor oorlogsverhalen. Het fascineert mij hoe het zo fout heeft kunnen lopen, hoe duizenden mensen Hitler, zonder erbij na te denken, volgden. Hoe mensen hun hoofd omdraaiden voor alle ellende. Maar vooral hoe zovele mensen zich tegen een ‘soort’ mens keerden. Ik weet dat ik niet de enige ben die een fascinatie heeft voor de Tweede Wereldoorlog. Zo is het Dagboek van Anne Frank inmiddels meer dan 35 miljoen keer verkocht.

Edith Eger heeft de oorlog overleefd en met haar 92 jaar heeft ze in 2017 dit boek geschreven. Ze wordt genoemd ‘de Anne Frank die bleef leven’. Je zou wellicht denken dat dit het zoveelste oorlogsboek is. Maar dat is het absoluut niet.
Een vrouw die vreselijke dingen heeft meegemaakt, mishandelingen, vernederingen en de dood in ogen heeft gekeken heeft een positief boek geschreven over haar verleden. Zelf had ik al zeker huilend in een hoekje gezeten, maar Edith koos ervoor om niet in die slachtofferrol te kruipen. Ze heeft haar boek tot de nok gevuld met wijze levenslessen en wat ze vooral benadrukt is dat wíj een keuze hebben om ons leven drastisch te veranderen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Elk moment is een keuze. Hoe frustrerend, vervelend, uitputtend, pijnlijk of beklemmend onze ervaring ook is, we kunnen er altijd voor kiezen hoe we reageren.”
Edith Eva Eger

Recensie-De-Keuze-Edith-Eva-Eger
Dr. Edith Eva Eger

We zijn allemaal mens

Ik vind het heel mooi dat zij als psychologe zelf ook zo’n enorme lange en vooral ellendige weg heeft afgelegd. In mijn werk (als psychiatrisch verpleegkundige) merk ik veel dat patiënten ervan uitgaan dat jij wel een perfect leven hebt, dat je alles op de rit hebt en zelf nooit tegenslagen hebt gekend of zelf nooit somber of eenzaam hebt gevoeld.
Dit boek laat zien dat het tegendeel waar is. Ook een psychologe kan vreselijke dingen hebben meegemaakt. Het mooie is, en wat ik zelf ook heb ervaart, is dat werken in de psychiatrie helend kan zijn. Zoals Edith ook in ‘De keuze’ beschrijft en zelf ervaren heeft. Je leert natuurlijk voor anderen hoe je ze kunt helpen, maar zelf heb je ook enorm veel aan die vaardigheden. Je leert jezelf steeds beter kennen; weet waar je grenzen en mogelijkheden liggen.
Uiteindelijk zijn we allemaal mensen met onze problemen en Edith weet goede levenslessen te beschrijven waar iedereen iets aan heeft, ongeacht wat je hebt meegemaakt. 

Wat is erger: een stervend kind of een verkeerd gekleurde Cadillac?

Problemen overkomen helaas iedereen. Daar veranderen we niets aan. Het feit blijft wel dat we allemaal anders reageren op problemen, ofwel er anders mee omgaan.
Twee vrouwen, beiden moeder en in de veertig. De eerst vrouw had een dochter die leed aan hemofilie en die stervende was. Het grootste deel van de sessie zat de vrouw te huilen en vroeg ze zich af waarom God het leven van haar kind wegnam. De andere vrouw kwam net van de golfclub toen zij Edith Eger bezocht. Ze bracht de sessie ook voornamelijk huilend door. Ze was overstuur omdat haar nieuwe Cadillac, die zojuist was afgeleverd, niet de juiste kleur geel had.
Als je het zo leest lijkt het probleem van de tweede mevrouw pietluttig vergeleken met de eerste vrouw. Echter kende Edith Eger de tweede vrouw lang genoeg om te weten dat dit de druppel voor haar is. De vrouw heeft haar carrière opgegeven om meer thuis te zijn voor haar zoon, ze zit vast in een eenzaam huwelijk en haar zoon is weer eens van school getrapt.
Edith laat zien dat hoe je problemen ervaart subjectief is. We zijn allemaal anders, we zitten allemaal anders in elkaar. Wat voor de een een groot probleem is, is voor de ander slechts een kleine gebeurtenis in het dagelijks leven.

Beeldend geschreven

Ik vind het zelf altijd erg prettig als het boek zo goed geschreven is dat het verhaal als een film voor mijn ogen afspeelt. In ‘De keuze’ is dit zeker het geval. De oorlogsherinneringen, de patiënten die bij Edith langskomen, haar leven na de oorlog alles is zo beschreven dat je er doorheen vliegt. Met elke zin weet ze je meer te binden aan haar verhaal, je wilt en gunt haar dat ze haar traumatische ervaringen te boven komt.  Alles wat ze beschrijft is zo ontzettend menselijk; haar tegenslagen, haar terugvallen, de lessen die ze leert en het leven die ze lijdt na de oorlog. Ze weet je niet alleen aan haar verhaal te binden, maar ook aan haarzelf. Je voelt bewondering en voelt haar kracht.
 
Edith schrijft makkelijk en begrijpelijk. Edith is natuurlijk psychologe, maar het boek staat (gelukkig) niet bol van allerlei terminologie. Ze legt alles uit haar sessies uit in makkelijke taal. Op die manier kom je beter bij het gevoelsleven van haar patiënten, begrijp je ze beter en leer je wat van Edith haar adviezen aan patiënten. 
 
Het overkomt mij niet vaak dat ik in slechts drie á vier dagen een boek uitlees, maar bij dit boek deed ik dat zonder problemen. Het boek bleef mij bezig houden nadat ik het had weggelegd. Ik moést dus wel doorlezen!

Zielverrijkend

Alles uit dit boek liet mij nadenken en automatisch ging ik over het leven filosoferen. Iets wat ik zelf fantastisch vind aan een boek als het dit teweeg kan brengen, voor mij geeft dat meer diepgang aan een boek. 
De Margriet noemt ‘De keuze’ een indrukwekkend en zielverrijkend boek en ik vind dat zonder enige twijfel de meest passende omschrijving. Het is een boek wat eigenlijk iedereen zou moeten lezen. Velen zouden hiervan kunnen leren. Leren om te kiezen voor vrijheid, leren te voelen, te accepteren, erkennen en veranderen.

“Misschien moet je als je wilt genezen niet het litteken willen uitwissen of het litteken willen repareren. Genezen betekent dat je de wond moet verzorgen.”
Edith Eva Eger

Conclusie

‘De keuze’ is een van die boeken die je het liefst iedereen onder zijn of haar neus duwt. Dit is zeker niet zomaar een oorlogsverhaal. Het zit boordevol met levenslessen van Edith als jonge meid tijdens de oorlog, over haar als jonge vrouw hoe ze worstelt met trauma en daarna meer rust vindt wanneer zij ouder wordt. Je volgt haar in haar levensloop en ziet hoe het is om als mens trauma met je mee te dragen maar tegelijkertijd je kracht te vinden.

Het boek speelt zich af als een film voor je ogen, de oorlogsherinneringen zijn zeer indrukwekkend om te lezen. Edith Eger worstelt heel haar leven met deze traumatische gebeurtenissen, maar kiest ervoor om niet in een donker hoekje weg te kruipen. Ze kiest er voor om anderen te gaan helpen, vastbesloten om anderen als psychologe naar hun vrijheid te begeleiden.

 

Zonder enige twijfel krijgt dit boek van mijn vijf sterren.

Heb jij dit boek gelezen? Zo ja, wat vond jij ervan?
Laat het weten via een reactie!

Houd je erg van non fictie boeken waar je iets van kan leren? Dan is dit ook zeker een aanrader voor jou!
Recensie: Body Positive Power – Megan Crabbe

Deel deze recensie met anderen

Misschien vind je dit ook leuk

Laat een reactie achter